Daripada Anas bin Malik r.a. daripada Nabi s.a.w. sabdanya:
”Tuntutlah oleh kamu satu waktu yang diharapkan pada hari Juma’at kemudian daripada Asar sampai lenyap matahari.”
1. Hari Juma’at adalah hari yang dimustajabkan doa’, seperti hadith riwayat Termizi.
2. Do’a mustajab ialah kemudian daripada Asar hingga lenyap matahari.
3. Kata Ahmad, kebanyakan hadith yang menyebutkan saat yang di harapkan padanya mustajab doa’ ialah kemudian daripada Asar, dan diharapkan kemudian daripada gelincir matahari.
4. Ada yang mengatakan waktu mustajab itu ialah pada waktu keluar imam sampai selesai sembahyang.
5. Kata setengahnya, ialah ketika berdiri sembahyang hingga sampai selesai sembahyang.
6. Kata setengahnya, ialah ketika waktu duduk imam atas mimbar hingga selesai sembahyang.
7. Kata setengahnya, ialah satu lahzah daripada hari Jumaat itu.
8. Kata setengahnya, daripada tergelincir matahari sampai jadi bayang-bayang itu sehasta.
9. Kata setengahnya, ia tersembunyi di dalam sehari itu sekaliannya seperti malam lailatul Qadar.
10. Kata setengahnya, daripada terbit fajar sampai terbit matahari.
11. Kata Imam Nawawi, hadith yang diriwayatkan oleh Muslim daripada Abi Musa daripada Nabi Muhammad s.a.w. bahawa waktu mustajab itu ialah di antara duduk imam sampai selesai sembahyang.
